Μπόζοβο καλή Βοστίνα
Πουν΄ τα κάλλη σου εκείναένας παλιός σου μαθητής, σε κράζω να τα πούμε
κι΄απ΄τη μαθητική ζωή κάτι θα θυμηθούμε.
Την ώρα π΄ανταμώσαμε εκεί στο θυροστόμι
του Γυμνασίου πούγηνε σταθμός μας στη ζωή.
Πολλά θ΄αναπολήσουμε απ όσα δεν ξεχνούμε
τις μακρινές ημέρες που πέρασαν
κι έμειναν βαθιά χαράγματα της μνήμης
κτήμα της μνημοσύνης μόνημο.
Βοστίνα μας καλή Βοστίνα, αναπολώ σε πάντα
κι ένα κομμάτι της ζωής αυτού είναι χρεωμένο
της μνήμης αποτύπωμα που ακόμη δεν ξεχνιέται
σαν γίνεται επίκαιρο και σιγοτραγουδιέται
ένα τραγούδι παιδικό του χρόνου ξεχασμένο.
Βοστίνα μου εσύ καλή, Μπόζοβό μ΄ αγαπημένο
Ποτέ μου δεν σας ξέχασα
Όσο και μακριά κι αν μένω.
Για την αντιγραφή. Κ.Χ.Κ. Μάϊος 2026